Αυτοκίνητο από τη Γερμανία στην Ελβετία: η διαδικασία σε οκτώ βήματα

Το γερμανικό απόθεμα μεταχειρισμένων είναι το μεγαλύτερο στον γερμανόφωνο χώρο, και μόνο ο όγκος πιέζει την τιμή προς τα κάτω. Για ένα περιζήτητο μοντέλο εκεί βρίσκονται δεκάδες συγκρίσιμα οχήματα το ένα δίπλα στο άλλο· στην Ελβετία συχνά είναι μια χούφτα. Ο πωλητής σε πυκνή προσφορά διαπραγματεύεται αλλιώς από αυτόν του οποίου το όχημα είναι το μοναδικό του είδους του στην περιοχή.

Ο δεύτερος λόγος βρίσκεται στη σύνθεση του αποθέματος. Οι μεγάλοι κινητήρες ντίζελ και τα υψηλά χιλιόμετρα είναι πιο διαδεδομένα στη Γερμανία, ενώ η τετρακίνηση και το αυτόματο κιβώτιο είναι σπανιότερα και ακριβότερα. Ακριβώς ανάποδα είναι η ζήτηση στην Ελβετία. Αυτό είναι μια παρατήρηση από όσα αναρτώνται και στις δύο πλευρές, όχι νόμος της φύσης — εξηγεί όμως γιατί ακριβώς τα station wagon με μεγάλο κινητήρα και τα οχήματα με ικανότητα ρυμούλκησης περνούν τα σύνορα.

Ό,τι δεν λέει η τιμή της αγγελίας: ανάμεσα σε αυτήν και την ελβετική πινακίδα βρίσκονται η Automobilsteuer (ο ελβετικός φόρος αυτοκινήτων κατά την εισαγωγή), ο φόρος εισαγωγής (Einfuhrsteuer), η μεταφορά, ο έλεγχος και η ταξινόμηση. Ο δασμός δεν συγκαταλέγεται πλέον σε αυτά από την 1η Ιανουαρίου 2024, την εισαγωγή όμως πρέπει να τη δηλώσετε παρ' όλα αυτά. Ο λογαριασμός βγαίνει όταν η διαφορά είναι μεγαλύτερη από αυτό το άθροισμα — και σε νεαρά μοντέλα με ζήτηση στην Ελβετία σπάνια βγαίνει.

Η σειρά δεν είναι υπόθεση γούστου. Κάθε βήμα προϋποθέτει ένα έγγραφο που δημιούργησε το προηγούμενο, και σε δύο σημεία δεν υπάρχει επιστροφή: χωρίς δήλωση στα σύνορα δεν υπάρχει Veranlagungsverfügung (απόφαση εκκαθάρισης των τελωνειακών επιβαρύνσεων), και χωρίς Veranlagungsverfügung η καντονική υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας (Strassenverkehrsamt) δεν δέχεται το όχημα.

Τρία έγγραφα κρίνουν αν η ταξινόμηση θα είναι μια διοικητική διαδικασία ή μια πραγματογνωμοσύνη. Το πιστοποιητικό συμμόρφωσης — σε όλη την Ευρώπη γνωστό ως COC — περιέχει τα τεχνικά δεδομένα σε τυποποιημένη μορφή, συμπεριλαμβανομένων των τιμών ρύπων και θορύβου. Η Zulassungsbescheinigung Teil I και Teil II (η γερμανική άδεια κυκλοφορίας και το έγγραφο ιδιοκτησίας) αποδεικνύει σε ποιον ανήκει το όχημα και τι έχει συμβεί με αυτό μέχρι τώρα. Η τελευταία έκθεση της Hauptuntersuchung (του γερμανικού περιοδικού τεχνικού ελέγχου) δείχνει τι είδε τελευταία ένας ελεγκτής.

Το COC είναι το σημείο όπου μια εισαγωγή ανατρέπεται. Αν συνοδεύει το όχημα, ο έλεγχος στην Ελβετία είναι διατύπωση. Αν λείπει, η υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας ζητά ξεχωριστό αποδεικτικό για ρύπους και θόρυβο, και αυτό είναι μετά τις επιβαρύνσεις το μεγαλύτερο μεμονωμένο κονδύλι. Ρωτήστε γι' αυτό πριν από την επίσκεψη και ζητήστε να σας σταλεί φωτογραφία — όχι τη διαβεβαίωση ότι «σίγουρα κάπου βρίσκεται».

Μόνο μετά έρχεται το συμβόλαιο αγοράς. Πρέπει να αναφέρει ότι το όχημα πωλείται για εξαγωγή στην Ελβετία, ποιος το αποταξινομεί, ποιος επιστρέφει τις πινακίδες και πότε παραδίδονται έγγραφα και κλειδιά. Στην αγορά από έμπορο ανήκει και η ερώτηση αν το τιμολόγιο αναγράφει ΦΠΑ ή εκδίδεται με φορολόγηση της διαφοράς (Differenzbesteuerung, το ειδικό καθεστώς ΦΠΑ για μεταχειρισμένα) — από αυτό εξαρτάται αν υπάρχει καν κάτι προς επιστροφή.

Ένα όχημα που εισάγεται στην Ελβετία δεν μένει με γερμανικές πινακίδες. Η αποταξινόμηση γίνεται στη γερμανική αρχή ταξινόμησης (Zulassungsstelle) και οι πινακίδες αποσφραγίζονται εκεί. Όσο αυτό δεν έχει γίνει, στη χώρα εξαγωγής εξακολουθούν να ισχύουν ο φόρος οχημάτων (Kfz-Steuer) και η υποχρέωση ασφάλισης — αυτό είναι το κονδύλι που οι αγοραστές παραβλέπουν συχνότερα, επειδή εμφανίζεται μήνες αργότερα ως χρέωση λογαριασμού.

Για την ίδια τη διαδρομή υπάρχουν τρεις τρόποι: μια γερμανική Kurzzeitkennzeichen (βραχυπρόθεσμη πινακίδα), μια Ausfuhrkennzeichen (πινακίδα εξαγωγής) ή καθόλου πινακίδα και αντί γι' αυτήν ένα τρέιλερ. Η πινακίδα εξαγωγής είναι ο καθαρός τρόπος για να περάσετε τα σύνορα, επειδή εκδίδεται ρητά γι' αυτόν τον σκοπό και συνοδεύεται από ασφάλιση που ισχύει στη χώρα προορισμού. Ποια παραλλαγή ταιριάζει πότε, αναφέρεται αναλυτικά στο ξεχωριστό άρθρο για τη μεταφορά.

Προγραμματίστε τη διαδρομή για καθημερινή και για τελωνείο με προσωπικό. Δεν είναι λεπτομέρεια: όποιος περνά βράδυ ή Κυριακή από διάβαση χωρίς προσωπικό, δεν έχει δήλωση, και ο εκ των υστέρων εκτελωνισμός κοστίζει περισσότερο χρόνο από κάθε παράκαμψη.

Αρμόδιο είναι το Bundesamt für Zoll und Grenzsicherheit (BAZG), η ομοσπονδιακή ελβετική υπηρεσία τελωνείων και ασφάλειας των συνόρων. Η δήλωση γίνεται κατά την είσοδο, σε τελωνείο με προσωπικό, με το όχημα επί τόπου. Προσκομίζονται το συμβόλαιο αγοράς ή το τιμολόγιο με αναγραφόμενη τιμή, τα ξένα έγγραφα του οχήματος και η ταυτότητά σας. Όποιος εισάγει για λογαριασμό άλλου χρειάζεται επιπλέον πληρεξούσιο.

Αποτέλεσμα αυτού του βήματος είναι η Veranlagungsverfügung, στην Ελβετία γνωστή ως έντυπο 13.20A. Είναι το έγγραφο χωρίς το οποίο αργότερα δεν προχωρά τίποτα: η υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας το ζητά, και χωρίς αυτό δεν υπάρχει πινακίδα. Φέρει επιπλέον μια προθεσμία μέσα στην οποία το όχημα πρέπει να έχει ταξινομηθεί.

Οι ώρες λειτουργίας των τελωνείων διαφέρουν πολύ, και στις μικρότερες διελεύσεις δεν υπάρχει πάντα κάποιος. Ένα τηλεφώνημα την προηγούμενη ημέρα είναι το φθηνότερο μέρος ολόκληρης της εισαγωγής.

Δύο επιβαρύνσεις οφείλονται κατά την εισαγωγή, και δεν υπολογίζονται με βάση το ίδιο μέγεθος. Γι' αυτό δεν μπορείτε να τις εκτιμήσετε πρόχειρα εφαρμόζοντας ένα ποσοστό στην τιμή αγοράς. Ο δασμός, που παλαιότερα προστιθόταν ως τρίτη επιβάρυνση, έχει καταργηθεί.

Τους ισχύοντες συντελεστές για Automobilsteuer και φόρο εισαγωγής τους δημοσιεύει το BAZG. Αλλάζουν, και ένας αριθμός σε έναν οδηγό που είναι παλαιότερος από την τελευταία αλλαγή είναι χειρότερος από κανέναν — ο αναγνώστης υπολογίζει με αυτόν και βγάζει λάθος. Ό,τι πρακτικά δεν αλλάζει ποτέ είναι η βάση υπολογισμού, και αυτή αναγράφεται παραπάνω.

Υπολογίστε για τον εαυτό σας με αυτή τη σειρά: η τιμή αγοράς συν η μεταφορά μέχρι τα σύνορα δίνει την αξία που μετρά. Δασμός δεν προστίθεται πλέον. Επί της αξίας η Automobilsteuer. Στο άθροισμα των δύο, συμπληρωμένο με τη μεταφορά από εκεί έως τον τόπο προορισμού στην Ελβετία, ο φόρος εισαγωγής. Όποιος αντί γι' αυτό υπολογίζει μια κατ' αποκοπή επιβάρυνση επί της τιμής αγοράς, υποτιμά τακτικά το τελευταίο κονδύλι, επειδή ο φόρος εισαγωγής υπολογίζεται στο ήδη αυξημένο ποσό.

Προστίθενται τα καντονικά τέλη για έλεγχο και ταξινόμηση καθώς και οι πινακίδες κυκλοφορίας (Kontrollschilder). Διαφέρουν από καντόνι σε καντόνι· η δική σας καντονική υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας τα αναγράφει.

Η ασφάλιση αστικής ευθύνης πρέπει να υπάρχει πριν από την ταξινόμηση. Η επιβεβαίωση φτάνει ηλεκτρονικά στην υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας· εσείς δεν χρειάζεται να προσκομίσετε τίποτα γι' αυτό, αλλά η σύμβαση πρέπει να ισχύει, αλλιώς το ραντεβού ακυρώνεται. Ένα τηλεφώνημα στην ασφαλιστική με τον αριθμό πλαισίου αρκεί κατά κανόνα.

Στο αποδεικτικό ρύπων και θορύβου το βήμα ένα αποδίδει. Αν υπάρχει το COC, αρκούν κατά κανόνα οι τιμές του. Αν λείπει, η υπηρεσία ζητά δικό της έλεγχο με ραντεβού και τέλος, και για οχήματα που δεν κατασκευάστηκαν ποτέ για την ευρωπαϊκή αγορά καταλήγει σε μεμονωμένη πραγματογνωμοσύνη. Το πλεονέκτημα τιμής μιας εισαγωγής από υπερπόντια χώρα εξανεμίζεται σε αυτό το σημείο τακτικά εντελώς.

Κάθε εισαγόμενο όχημα παρουσιάζεται στην καντονική υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας, ανεξάρτητα από το πόσο πρόσφατος είναι ο γερμανικός έλεγχος (Hauptuntersuchung, HU). Ένας ισχύων γερμανικός έλεγχος δεν αντικαθιστά τη Motorfahrzeugkontrolle. Αρμόδιο είναι το καντόνι όπου κατοικεί ο κάτοχος, όχι εκείνο όπου βρίσκεται το όχημα.

Στην παρουσίαση ανήκουν η Veranlagungsverfügung, τα ξένα έγγραφα του οχήματος, το COC και το αποδεικτικό ασφάλισης. Ελέγχεται η τεχνική κατάσταση σύμφωνα με τους ελβετικούς κανονισμούς — εκεί ανήκουν σημεία που στη Γερμανία δεν παίζουν ρόλο, π.χ. η εκτέλεση ορισμένων συσκευών φωτισμού και τα ελαστικά στα καταχωρισμένα μεγέθη.

Ως τάξη μεγέθους για τον προγραμματισμό χρόνου: ο εκτελωνισμός σε μία ημέρα, το ραντεβού στην υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας ανάλογα με το καντόνι και την εποχή σε μία έως τέσσερις εβδομάδες. Με μεμονωμένη πραγματογνωμοσύνη μάλλον δύο έως τρεις μήνες. Αυτό είναι τάξη μεγέθους και όχι δέσμευση — την άνοιξη τα ραντεβού είναι πιο σπάνια απ' ό,τι τον Νοέμβριο.

Τρεις συνθήκες κάνουν από μια ευνοϊκή αγορά μια ακριβή. Η πρώτη είναι το έγγραφο COC που λείπει, επειδή μετατρέπει τον έλεγχο από διατύπωση σε πραγματογνωμοσύνη. Η δεύτερη είναι ένα οριακό πλεονέκτημα τιμής που υπολογίστηκε με μια κατ' αποκοπή επιβάρυνση επί της τιμής αγοράς: ο φόρος εισαγωγής υπολογίζεται επί ενός ποσού που περιλαμβάνει ήδη την Automobilsteuer και τη μεταφορά, και ακριβώς αυτό το κονδύλι υποτιμά η κατ' αποκοπή επιβάρυνση. Ένα μικρό προβάδισμα εξανεμίζεται έτσι γρήγορα.

Η τρίτη είναι ένα ελάττωμα που γίνεται αντιληπτό μόνο στη Motorfahrzeugkontrolle. Στην εγχώρια αγορά ενός οχήματος διαπραγματεύεστε γι' αυτό με τον πωλητή· σε μια εισαγωγή στέκεστε με το όχημα στη χώρα προορισμού, ο πωλητής είναι στο εξωτερικό, και το συμβόλαιο αγοράς πιθανότατα αποκλείει τη νόμιμη εγγύηση. Ένας έλεγχος από ανεξάρτητο συνεργείο πριν από την αγορά δεν είναι γι' αυτό πολυτέλεια σε μια εισαγωγή, αλλά η ασφάλεια ακριβώς απέναντι σε αυτή την περίπτωση.

Και μια συνθήκη όπου ο λογαριασμός σχεδόν πάντα βγαίνει: ένα παλαιότερο όχημα με μεγάλο κινητήρα και υψηλό εξοπλισμό, που στη Γερμανία υπάρχει άφθονο και στην Ελβετία ζητείται. Εκεί η διαφορά τιμής είναι μεγάλη, οι επιβαρύνσεις είναι απόλυτα χαμηλές και το COC συνοδεύει το όχημα, επειδή αυτό κατασκευάστηκε για την ευρωπαϊκή αγορά.