Λείπει το COC: πόσο κοστίζει τότε η εισαγωγή

Το πιστοποιητικό συμμόρφωσης — Certificate of Conformity, εξ ου και COC — είναι η δήλωση του κατασκευαστή ότι το συγκεκριμένο όχημα αντιστοιχεί στην ευρωπαϊκή έγκριση τύπου βάσει της οποίας κατασκευάστηκε. Εκδίδεται μία φορά για κάθε όχημα και φέρει τον αριθμό πλαισίου του. Δεν αποδεικνύει την κατάσταση του οχήματος: ό,τι αναφέρει ισχύει για την εργοστασιακή κατάσταση, όχι για την κατάσταση μετά από δώδεκα χρόνια.

Ως προς το περιεχόμενο, είναι ένας πίνακας με αριθμημένα πεδία, και η αρίθμηση είναι ίδια σε όλη την Ευρώπη. Γι' αυτό μια αρχή ταξινόμησης σε μία χώρα μπορεί να διαβάσει ένα έγγραφο που εκδόθηκε σε άλλη χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα — η τιμή στο πεδίο 14 σημαίνει παντού το ίδιο.

Η πιο συνηθισμένη περίπτωση είναι απλή: βρισκόταν στον φάκελο του οχήματος και χάθηκε κάπου στον τρίτο κάτοχο. Πολλοί αγοραστές δεν το έχουν πιάσει ποτέ στα χέρια τους, επειδή δεν χρειάζεται για ταξινόμηση στη δική τους χώρα — η εγχώρια άδεια κυκλοφορίας περιέχει ήδη τα σχετικά στοιχεία.

Η δεύτερη περίπτωση είναι πιο θεμελιώδης: για το όχημα δεν υπάρχει ευρωπαϊκή έγκριση τύπου, άρα δεν μπορεί να υπάρχει ούτε πιστοποιητικό συμμόρφωσης. Αυτό αφορά οχήματα που κατασκευάστηκαν για άλλη αγορά, μικρές σειρές κάτω από το όριο υποχρεωτικής έγκρισης, μετασκευασμένα οχήματα και ό,τι είναι παλαιότερο από την ευρωπαϊκή έγκριση τύπου ολόκληρου οχήματος.

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις κρίνει όλα τα υπόλοιπα. Στην πρώτη, το έγγραφο μπορεί να παραγγελθεί ξανά και η εισαγωγή παραμένει διοικητική διαδικασία. Στη δεύτερη δεν υπάρχει τίποτα να παραγγείλετε, και μένει μόνο η οδός της μεμονωμένης έγκρισης.

Το COC μπορεί να το εκδώσει μόνο ο κατασκευαστής ή ο εθνικός αντιπρόσωπος που έχει ορίσει. Στην πράξη η παραγγελία γίνεται μέσω της εταιρείας εισαγωγής της μάρκας στην εκάστοτε χώρα ή μέσω φόρμας στον ιστότοπό της. Χρειάζονται ο αριθμός πλαισίου, συνήθως ένα αποδεικτικό ότι έχετε δικαίωμα να το ζητήσετε — συμβόλαιο αγοράς ή άδεια κυκλοφορίας — και μια διεύθυνση τιμολόγησης.

Δύο πράγματα αξίζει να ξέρετε. Πρώτον, το αντίγραφο κοστίζει, και το ποσό το ορίζει ο κατασκευαστής, όχι κάποια αρχή· διαφέρει σημαντικά από μάρκα σε μάρκα. Δεύτερον, παίρνει χρόνο. Ως τάξη μεγέθους, υπολογίστε αρκετές εβδομάδες, σε παλαιότερα οχήματα και σε μάρκες χωρίς δική τους θυγατρική στη χώρα μάλλον περισσότερο.

Αυτή η παραγγελία είναι ο λόγος που οι εισαγωγές κολλάνε. Όποιος μεταφέρει το όχημα, το αποταξινομεί και μόνο τότε διαπιστώνει ότι λείπει το COC, έχει ένα αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες έξω από την πόρτα και περιμένει. Αντίθετα, δεν κοστίζει τίποτα να κάνετε την παραγγελία ήδη όσο διαπραγματεύεστε ακόμη.

Όπου δεν διατίθεται πλέον πλήρες COC, ορισμένοι κατασκευαστές εκδίδουν βεβαίωση τεχνικών στοιχείων (Datenbestätigung): μια γραπτή πληροφορία για τις τεχνικές τιμές του συγκεκριμένου οχήματος, με αναφορά στον αριθμό πλαισίου. Δεν είναι πιστοποιητικό συμμόρφωσης και δεν το αντικαθιστά νομικά, δίνει όμως στον φορέα τεχνικού ελέγχου τους αριθμούς που διαφορετικά θα έλειπαν.

Για την ταξινόμηση στη Γερμανία, αυτό κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια πλήρη επιθεώρηση όπου όλα πρέπει να μετρηθούν και σε μια όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα στοιχεία του κατασκευαστή. Στη δεύτερη περίπτωση ο κόπος μένει διαχειρίσιμος. Ρωτήστε τον φορέα τεχνικού ελέγχου πριν από το ραντεβού ποια έγγραφα δέχεται — η απάντηση διαφέρει ανάλογα με το όχημα.

Στη Γερμανία, τη θέση της έγκρισης τύπου που λείπει παίρνει η πλήρης επιθεώρηση (Vollabnahme) σύμφωνα με την § 21 StVZO, τον γερμανικό κανονισμό για την έγκριση κυκλοφορίας οχημάτων. Ένας πραγματογνώμονας φορέα τεχνικού ελέγχου — TÜV, DEKRA, GTÜ ή KÜS — ελέγχει το όχημα πλήρως και εκδίδει έκθεση, με βάση την οποία η υπηρεσία ταξινόμησης καταχωρίζει το όχημα. Τι ελέγχεται εξαρτάται από το ποια στοιχεία είναι τεκμηριωμένα και ποια πρέπει να μετρηθούν.

Στην Ελβετία, όταν δεν υπάρχει έγκριση τύπου, η καντονική υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας (Strassenverkehrsamt) απαιτεί μεμονωμένη πραγματογνωμοσύνη (Einzelgutachten), ιδίως για τις εκπομπές ρύπων και τον θόρυβο. Ο μηχανισμός είναι ο ίδιος: ό,τι δεν υπάρχει ως στοιχείο του κατασκευαστή πρέπει να διαπιστωθεί πάνω στο όχημα, και αυτό είναι το κομμάτι που κοστίζει χρόνο και χρήμα.

Καμία από τις δύο διαδικασίες δεν καταλήγει υποχρεωτικά σε ταξινόμηση. Αν το όχημα δεν πληροί μια υποχρεωτική απαίτηση και αυτή δεν μπορεί να καλυφθεί με μετατροπή, δεν δίνονται πινακίδες — και ένα όχημα που δεν μπορεί να ταξινομηθεί στη χώρα προορισμού δεν μπορεί ούτε να πουληθεί εκεί.

Δεν θα ήταν σοβαρό να αναφέρουμε ένα ποσό, επειδή οι φορείς τεχνικού ελέγχου ορίζουν μόνοι τους τα τέλη τους και ο κόπος διαφέρει πολύ από όχημα σε όχημα. Αξιόπιστα είναι μόνο η τάξη μεγέθους και η κατανομή: η πλήρης επιθεώρηση κοστίζει πολλαπλάσια από έναν συνηθισμένο περιοδικό τεχνικό έλεγχο, και κάθε επιπλέον έκθεση που χρειάζεται προστίθεται από πάνω.

Ως τάξη μεγέθους: με πλήρη έγγραφα, ένα όχημα που εισάγεται από την ΕΕ κυκλοφορεί με δικές σας πινακίδες μέσα σε μία έως δύο εβδομάδες από τη μεταφορά. Με εκ νέου παραγγελία του COC και στη συνέχεια πλήρη επιθεώρηση, μιλάμε μάλλον για έξι έως δώδεκα εβδομάδες. Αυτές είναι εμπειρικές τιμές για τη συνήθη περίπτωση, όχι δεσμεύσεις — μια διευκρινιστική ερώτηση του πραγματογνώμονα μπορεί να μεταθέσει κάθε σχεδιασμό κατά εβδομάδες.

Ο χρόνος εδώ δεν είναι δευτερεύων παράγοντας. Ένα όχημα που περιμένει τρεις μήνες κοστίζει ασφάλιση και θέση στάθμευσης, συνεχίζει να χάνει αξία και δεσμεύει χρήματα που θα μπορούσαν να αποδίδουν αλλού. Όποιος κάνει τον λογαριασμό μιας εισαγωγής θα πρέπει να καταγράφει αυτούς τους μήνες ως κονδύλι και όχι ως απλή ταλαιπωρία.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να συντομευτούν με τέσσερις ερωτήσεις στο τηλέφωνο, που δεν κοστίζουν τίποτα. Κάντε τις πριν ξεκινήσετε για να δείτε το όχημα και ζητήστε τις απαντήσεις γραπτώς — ένα μήνυμα με φωτογραφία των εγγράφων αρκεί.